ของขวัญและมุกของพ่อ *
1 ตุลาคม 2551 วันพุธ
ปิดเทอมซะที.. ท่าทางพ่ออยากให้กลับไปบ้าน.. ฝนก็อยากกลับ
อยากไปเจอพ่อ.. อยู่กับพ่อ.. กินข้าวเย็นร่วมโต๊ะกับพ่อในวันหยุด
เดี๋ยวนี้เค้ากินข้าวเย็นโต๊ะเดียวกันแล้วนะ.. ไม่กินหน้าคอมฯ แล้ว อิอิ
เพราะคอมฯ เดี้ยง.. พ่อเลยยกให้ลูกน้องไปซ่อมแล้วยกให้หน่วย - -"
ก็ดีเหมือนกัน.. ฝนได้นั่งกินข้าวกับพ่อ หลังจากไม่ได้กินมา 5-6 ปี - -"
เสียอย่างเดียว.. ไม่ค่อยอยากจะกลับไปเจอคุณแม่เลี้ยงซักเท่าไหร่
เจอหน้ากันทีไรนะ.. ต้องได้น้ำตาตกตลอด ( เพราะตอกกลับไม่ได้ไง
เลยต้องอดทน.. ท่องไว้ว่า.. เค้าเป็นผู้ใหญ่.. เป็นเมียพ่อ.. ต้องอดทนๆๆๆ )
คือ.. ถ้าไม่จิกเรื่องเรียน.. ก็จะจิกเรื่องความงาม เทียบกับน้องข้างบ้าน
แหม.. ก็รู้ค่ะรู้.. ว่าน้องเค้าสวย น่ารักมากกก.. งามระดับดารากันเลยทีเดียว
แต่ขอโทษ.. ถึงฝนจะไม่สวยขนาดน้องเค้า.. แต่ฝนว่าฝนก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ
แบบแกชอบสาธยายว่าน้องเค้าสวย, แต่งตัวน่ารัก.. ไปยืดผมมา ทำไปสีมา
ไปต่อผมมา.. ไป บลาๆๆๆ.. ฝนเห็นไหม ?
อิชั้นเรยตอบไปตามความจริงแว่...... "ไม่รู้ดิ่.. ไม่ได้สนใจ" -____-"
( เจอหน้าบ้านก็มองผ่านๆ ไม่ได้ไปคอยจ้องว่าวันนี้.. มันจะมีเล็บขบรึเปล่าหนอ
แล้วมีขนคุดที่จุ๊กกรูแร้ไหม.. ก็ไม่ได้สนใจขนาดนั้น )
แกพูดต่อทันที "ทำไม ? อิจฉาที่เค้าสวยกว่าเหรอ ?" ( ยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก )
ฝนเลยบอก.. "อื้ม.. ชื่นชมกันเข้าไปเหอะ.. คนบ้านนั้นน่ะ.. ฝนไม่อยากจะพูด
ว่าลับหลังคนที่บ้านนั้นเค้าว่าอะไรบ้านเราบ้าง.. หึ" ( แล้วก็เดินจากไป )
อันนี้ไม่ได้เมคขึ้นมาแต่ประการใด.. แต่เรื่องนี้มีข้อเท็จจริง เป็นที่รู้กัน
ว่าตัวพ่อของบ้านนั้นอ่ะ.. ชอบสอดส่องและเจ๊าะแจ๊ะนินทาคนรอบๆ บ้าน - -"
ประมาณว่าบ้านคนนั้นก็ไม่ดี คนนี้ก็ไม่ดี.. ห้ามลูกสาวไปคบด้วย
กับฝนก็ห้ามคบ.. เพราะฝนอ่ะแรด.. เพราะเห็นมีผู้ชายมาหาที่บ้านด้วย
ฝนโคตรงงเลย.. ว่าฝนเนี่ยอ่ะนะแรดเรื่องผู้ชาย.. วู้ยยย คุณเพื่อนฟังยังขำ
บอกว่า.. อย่างเมิงเนี่ยนะแรด.. ออกจะไว้ตัว เลือกมากซะขนาดนั้น
เมิงแค่ชอบคุยเสียงดัง เสียงแหลมๆ แจ๋นๆ หน่อย แล้วก็ลั่นล้าเกินปกติ
เลยดูว่าเป็นคนเปิดเผย.. ไม่ค่อยเรียบร้อยอะไรทำนองนั้นมากกว่า
ละขอโทษเพื่อนผู้ชายนับคนได้เลย เพราะในห้องมีผู้ชายแค่ 2 คน
เกย์อีก 1 เพื่อนนอกโรงเรียนก็มีบ้าง.. แต่เอาที่มาบ้านก็แค่ 2-3 คน
แล้วมันผิดตรงไหนเนี่ย ที่เพื่อนมาหาที่บ้าน.. กลางวันแสกๆ - -"
พ่อก็อยู่บ้าน.. ถ้าพ่อไม่อยู่.. ย่าก็อยู่.. ไม่ได้ให้มันมาดึกๆ ดื่นๆ
แล้วมันมาทีไรมาคุยงานมั่ง, มาขอใช้คอมฯ มั่ง.. ไม่ก็แวะมาคุยเล่น
แสดงว่าวัยเด็กเค้าคงไม่เคยมีเพื่อนผู้หญิงละมั้งนะ สงสัยจะเรียนชายล้วน
เอาเหอะ.. ฝนจะพยายามทำใจ กับผู้ใหญ่รอบๆ ตัวที่น่าเบื่อพวกนี้
แต่ถ้าโดนเปรียบเทียบเรื่องความสวยอีกนะ.. คิดว่าคงตอกกลับไปมั่ง
ขอสารภาพตามตรงเลยนะ.. ว่าไม่เคยคิดเปรียบเทียบตัวเองกับน้องเค้า
ไม่เคยอิจฉาเลยจริงๆ ให้ตายเหอะ !!! มันไร้สาระมากอ่ะ - -"
คือสวยแล้วมันยังไงเนี่ย.. แก่ไปก็เหี่ยวเหมือนกันหมดทุกคนนั่นแหละ - -"
แหม.. เลยบ่นยาวเลย.. โทษที.. เป็นนางเอกเก็บกดก็เงี้ย 5555555
จำได้ว่าเคยฝัน.. ว่าไปนอกบ้านกัน.. พ่อขับรถ.. ฝนนั่งหลัง แม่เลี้ยงนั่งหน้า
แล้วเค้าว่าอะไรฝนไม่รู้เนี่ยแหละ ฝนโกรธจนปรี๊ดแตก แล้วตะโกนว่า..
E-HA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
จากนั้น.. ทุกคนก็ทำหน้าเฉยๆ.. เหมือนฝนไม่ได้พูดอะไรไป ฝนก็งงเลย..
แล้วก็รู้สึกกลัวขึ้นมาว่า.. เฮ้ย.. นี่เราพูดอะไรออกไป.. ทำไมไม่มีใครโกรธล่ะ
ซักพักก็ตกใจตื่น.. เหงื่อแตกเต็มหน้า.. รู้สึกดีใจมากๆ ที่เป็นแค่ฝัน
เพราะตอนฝันมันเหมือนจริงมากกกกกกกกกกก T-T"
ถ้าเป็นความจริง.. ฝนคงโดนพ่อตบหัวทิ่ม พร้อมตัดออกจากกองมรดก
จากวันนั้นก็ใจคอไม่ค่อยดี.. กลัวคุณไตรภพมาแจกรถเข็น ( ฝันที่เป็นจริง ) 555
( มุกเก่ามาก.. ใครไม่เก็ทไม่ต้องมาถามเจ๊นะ.. ขอเธอให้ผ่านไป ) 55555
โทร.ไปเล่าให้มิมฟัง.. มิมบอก.. "ท่าทางจะเก็บกดมากนะเมิงอ่ะ"
-________-"
. . .
วันพุธ ( วันนี้ ) : 1 ตุลาคม 2551
เอาล่ะ.. เขียนบันทึกจริงจังซะที.. วันนี้มีเดทกับแม่โมน่าหลังจาก.....
ไม่ได้เจอกันครึ่งค่อนปี.. ( ก็ไม่ได้รู้สึกนานขนาดนั้นนะ ) - -"
จริงๆ แม่นัดตั้งแต่ช่วงวันเกิดแล้ว.. แต่พอดีว่าต้องไปเรียนไม่อยากโดด
เลยลงตัวที่วันนี้แทน.. เพราะแม่มีของขวัญวันเกิดจะมอบให้ ต้องรีบมอบ
ก่อนที่จะกลายเป็นของขวัญปีใหม่ไปซะก่อน 55555
เนื่องจากแม่ไปกินชาบู ชาบูแถวย่านสุขุมวิทร้านนึงมา.. แล้วบอกว่า..
น้ำจิ้มแซ่บมากกกก.. อยากให้ไปลอง.. ฝนก็เลย.. ตกปากรับคำ.. ซร๊วบ ~
ไปกินกันซอยไหน.. อิชั้นก็ลืมจนหมดสิ้น.. เส้นทางมันวกวนจนจำไม่ได้ 55
ไปหม่ำกันตอนบ่ายโมงกว่า.. อิ่มอีกทีตอนประมาณบ่าย 3 อันนี้ไม่มีไรเล่า
กล้องก็พกไปตามปกติ.. แต่รู้สึกจะถ่ายมาแค่น้ำจิ้มถ้วยเดียว จากนั้นก็ลืม ก๊ากก
เลยขี้เกียจเอาน้ำจิ้มด้วยเดียวมาลง.. ไม่ต้องดูละกันนะ 5555

+ เปลี่ยนใจละ.. ไหนๆ ก็ทำไฟล์รูป.. เลยเอามาลงด้วยเรย 55555
น้ำจิ้มแซ่บมาก.. คล้ายๆ น้ำจิ้มแจ่วเลยอ่ะ อร่อยๆ ^^
กินเสร็จ.. จ่ายตังค์.. แม่โมน่าเลี้ยงวันเกิด.. ขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ค่ะ
ส่วนของขวัญ.. ปีนี้ได้เป็นคีย์บอร์ดสีชมพู.. น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกก
ชอบมากกกกกกกกกก.. ชอบที่เป็นสีชมพูและมีรูปสตรอเบอร์รี่ อิอิ
กลับมาบ้านก็เอามานั่งลูบๆ คลำๆ.. ชอบบบบ.. ♥

+ น่ารักมะ.. สีส๊วยสวย.. ชอบบบบบบ จริงๆ อย่างที่เคยเขียนไปในไดฯ เก่า
ว่าฝนไม่ได้ชอบคิตตี้หรอก.. แต่ชอบสีชมพูและดีเทลต่างๆ ที่เค้าใส่ลงไปอ่ะ
พวกสตรอเบอร์รี่, ลายตาราง, รูปหัวใจ, ดอกไม้.. อะไรเทือกนี้ อิอิ
แล้วคิตตี้ก็เป็นตัวการ์ตูนสีชมพูตัวเดียวที่ทำของใช้สีชมพูเยอะมากๆ

+ ดีเทลพวกนี้ที่ชอบ.. รูปสตรอเบอร์รี่.. น่าร๊ากกกกกกกกก

+ สตรอเบอร์รี่อีกแล้ว.. และน่ารักอีกแล้วววววว.. น่ารักๆๆ ( บ้าไปแล้ว ) -"-

+ เฮ้อ.. น่ารักจริงๆ.. น่ารักจนไม่กล้าใช้ กลัวตัวหนังสือมันหลุด กร๊ากก
ทำไงดีเนี่ย.. น่ารักจนกลุ้มใจ 555555555
ตอนนี้.. ยังไม่กล้าใช้ ( ใช้แป้นเดิมอยู่ ) เพราะกลัวว่าตัวหนังสือมันจะหลุดเร็ว
ดูจากรูปการณ์แล้ว.. คาดว่าหลุดแน่นอน.. เพราะฝนชอบไวเล็บยาวและพิมพ์เร็ว
เปลี่ยนแป้นกี่ที.. ตัวหนังสือก็เซย์กู๊ดบายหมด.. ขนาดซื้อสติ๊กเกอร์มาติดนะ
ก็ยังกู๊ดบายไปเช่นกัน.. ฉะนั้น.. ใครที่พิมพ์ระบบสัมผัสไม่ได้ เจอแป้นบ้านอิชั้น
จะไม่สามารถใช้งานได้เลย เพราะไม่มีตัวอักษรเหลืออยู่ซักตัวเดียว 5555

+ เนี่ย.. จะไม่ให้กลุ้มใจได้ไง.. ดูแป้นที่อิชั้นใช้งานอยู่ตอนนี้สิเคอะ..
( สภาพโสมมนิดนุงโปรดทำใจ ก๊ากก ) ดูดิ่.. อันนี้คือแป้นที่ตัวหนังสือหลุดไป
แล้วซื้อสติ๊กเกอร์ตัวอักษรมาแปะ.. แล้วมันก็หลุดไปอีก.. ไอ้เราก็ไม่มีปัญหาหรอก
เพราะเรียนพิมพ์ดีดมา.. พิมพ์ระบบสัมผัส ตามองจอ.. ไม่เคยมองแป้น
มองไม่ได้ด้วย.. มองแล้วพิมพ์ไม่ถูก ฮ่าๆ เพราะชินกับการที่นิ้วจำตำแหน่งไว้ไง
แต่เวลาเพื่อนฝูงมาบ้าน หรือคนในบ้านจะใช้คอมฯ.. บ่นกันทุกที 55555
. . .
ตอน 6 โมงก่าๆ พ่อโทร.มา ว่าอยู่ร้านอาหารแถวบ้าน
จะเข้ามาบ้าน 2 ทุ่มก่าๆ.. ถามว่าจะกินไรป่าว.. ไอ้เราก็อิ่มชาบูอยู่เนอะ - -"
ก็บอกว่าไม่เอาอ่ะ กินมาจากข้างนอกแล้วอ่ะ อิ่มละ
พ่อก็ทำเสียงผิดหวังนิดนุง.. คือปกติไม่เคยจะโทร.หรอกนะพ่อน่ะ
ถ้าไม่ซื้ออะไรมาเลย ก็จะซื้ออย่างอื่นเข้ามาให้ โดยไม่ถามความคิดเห็น 555
เพราะพ่อรู้ว่าซื้อไรมา คุณลูกก็ฟาดเรียบ อิอิ..
เดินไป เดินมาในบ้านซักพัก.. เริ่มกลัวว่าดึกๆ จะหิวขึ้นมาอ่ะดิ่
ในตู้เย็นไม่มีอะไรกินซักกะอย่าง.. เดี๋ยวอดยากอีก เลยโทร.ไปหาพ่อ
เพราะคืนนี้ต้องเตรียมตัวดูสะใภ้ลูกทุ่งด้วย ชอบหิวตอนหนังมา 555
แล้วคอมันแห้ง.. อยากกินขนมหวานที่ใส่น้ำแข็งทำนองนั้น
( โทร.ไปหยอดพ่อ 1 ตุ๊ดแล้ววาง ตามกมล sun dan ของลูกที่น่ารัก 5555 )
- ฮาโหย.. พ่อ.. ฝนเปลี่ยนใจแระ.. ว่าแต่... ออกมาจากร้านยังเนี่ย
- เฮ้ย เพิ่งจะเข้ามานั่งตะกี้ กว่าจะกลับก็ 2 ทุ่มน่ะแหละ
- อ่อ.. นึกว่ากินเสร็จแล้วกำลังจะกลับซะอีก.. ฝนเอาข้าวผัดกุ้ง 1 กล่องนะ
- ข้าวผัดเหรอ ( เสียงพ่อดีใจมากอย่างเห็นได้ชัด )
- ใช่ๆๆ ข้าวผัดกุ้งนะ.. แล้วก็...... อืมมมม...... ที่นั่นเค้ามีขนมหวานมะ
แบบสั่งกลับบ้านได้ไรเงี้ย.. หรือว่าร้านแถวนั้นก็ได้อ่ะ
- ขนมไรฟระ
- ก็บั่บว่า.. ขนมหวานที่ใส่น้ำแข็งอ่ะ.. แห่ะ.. ฝนอยากกิน..
( งึมงัมๆ นึกไม่ออก.. ว่าอยากจะกินอะไรดี 55555 )
- ลอดช่องน้ำกะทิรึเปล่าฟระ ( แน่ะ.. มีการช่วยนึก )
- อ่ะใช่ๆๆ.. ประมาณนั้นอ่ะพ่อ.. ลอดช่องหรือลูกตาลลอยแก้วอะไรทำนองนั้น
ให้มันเป็นขนมไทยแล้วมีน้ำแข็งใส่อ่ะ.. พ่อหาไรได้ก็เอามาละกัน ฝนกินอะไรก็ได้
- เฮ้ย.. ไอ้ "กินอะไรก็ได้" นี่เหมือนโน้สอุดมป่าวฟระ
- ห๊ะ ? ( อิชั้นงงไป 3.5 วินาที.... มันเกี่ยวไรกะพี่โน้สฟระ )
- เดี่ยว 7 ไง.. ได้ดูรึยัง โน้สอุดมอ่ะ
- อ๋ออออออออออ.. อาร์ทตัวแม่อ่ะนะ ดูแล้วๆๆ
- เออ 55555555
- วู้ว ฝนกินอะไรก็ได้เจงๆ.. 5555 พ่ออย่าลืมซื้อมาล่ะ.. แค่นี้นะ 5555
วางสายเสร็จแอบขำ.. พ่อนี่ก็แอบวัยรุ่นนะเนี่ย.. สงสัยซื้อแผ่นมาแหง
ว่าจะกลับบ้านนอกเร็วๆ นี้พอดี.. ต้องดูซะหน่อย ยังไม่ได้เห็นตอนเป็นแผ่นเลย
เห็นด่ากันขรม.. ว่าพี่โน้สหยาบคายขึ้นมาก.. เลยงงนิดหน่อย
เพราะจำได้ว่าตอนไปดูสดที่สกาล่าก็ไม่ได้รู้สึกหยาบขนาดนั้นนี่หว่า
เพราะอิชั้นก็ไม่ใช่ผู้รากมากดีมาจากไหนอ่ะนะ.. ถึงจะพูดเมิง-กรูกับเพื่อน
แต่ก็ไม่เคยหยาบมากกว่านั้น.. พวกปล่อยสัตว์เลื้อยคลาน, อวัยวะของร่างกาย ฯลฯ
อันนี้เราไม่พูดกันอยู่แล้ว.. - -" สรุปว่าตอนไปดูยังไม่รู้สึกว่าหยาบขนาดนั้นเลย
อันนี้ต้องให้พี่เล่.. ผู้ที่ไปนั่งดูด้วยกันช่วยคอนเฟิร์มอีกทีอ่ะนะ - -"
แต่ที่คอนเฟิร์มได้คือไม่ได้ฮาตลอด มีมุกเก่ามาเล่นมั่ง บางมุกก็ยังทำให้ขำได้อยู่
บางมุกฟังแล้วก็... "อืม"... แล้วก็นั่งเฉยๆ.. เอาน่ะ คนเรามันต้องมีแป่กบ้าง 555
แต่มุกโดนใจชาวประชาสุดๆ นี่ก็คงจะเป็นอาร์ทตัวแม่นี่แหละ - -"
ฝนว่าผู้หญิงแทบทุกคน ที่เคยเอาแต่ใจกับแฟนตัวเอง ต้องเคยทำและพูดแบบนี้
ไอ้ "กินอะไรก็ได้", "ใช่ซี้" และอะไรอีกล่ะ.. ดูนานละ ลืม.. แต่จำได้ว่าโดนหมด
แกก็เก่งดีนะ.. เป็นผู้ชายแต่สังเกตพฤติกรรมผู้หญิงได้เป๊ะขนาดนี้ 55555
short note:
- สรุป.. พ่อกลับมาบ้านพร้อมข้าวผัดปู 1 กล่อง ( น่านนน.. ตูว่าแล้วเชียว
สั่งข้าวผัดกุ้งไป.. ได้ข้าวผัดปู.. งี้นะ.. สั่งคนไปก๊ง.. อย่าหวังอะไรมาก ) 555
- อารมณ์เฮิร์ทในวันก่อน.. มันผ่านมา.. แล้วก็ผ่านไป ยังไม่เรียกว่ารักนะ
อาจจะเป็นแค่อารมณ์หวั่นไหวเล็กน้อยถึงปานกลาง กั่กๆๆๆ
- ยังไงก็ตาม.. จะพยายามเข้มแข็ง และไม่หวั่นไหวกับบางคนอีก
ในเมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับสิ่งที่เธอทุกข์.. เธอก็จงลิ้มรสความทุกข์ต่อไป
ฉันก็ยังอยู่ที่เดิมตรงนี้.. แต่จะไม่รอเธออีกแล้วล่ะ... เสียใจด้วยนะ
Namfon*
4 ต.ค. 2551 เวลา 20:20 น.