น้ำใจ *



29 กรกฎาคม 2552 วันพุธ

ตั้งใจจะลดความอ้วนแบบจริงจัง ก็เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง
อาทิตย์ก่อนพ่อซื้อขาหมูพะโล้มาแช่ตู้เย็นไว้ให้ 3 ถุงใหญ่ - -"
แล้วพ่อก็กินน้อยยย อย่างกะแมวดม.. เก็บไว้นานก็ไม่ดี

ทำไงล่ะ.. ก็ต้องจัดการอ่ะสิ........  หงึ...


อาทิตย์นี้ขาหมูหมดไปแล้วนึกว่าจะโล่งงง.. พ่อไปบ้านนาย
เค้าแจกขนมมา กล้วยอีก 2 หวี.. ( พ่อไม่กินเลย ) ก็ต้องจัดการอีกเช่นกัน
ตอนหลังกินไม่ไหว.. แล้วกล้วยนี่นะ.. คาร์โบกะน้ำตาลเยอะนี่นา - -"

เลยนึกขึ้นได้ว่าเอาไป ให้กระรอก กระแตมันช่วยกินดีกว่า.. อิอิ


เลยไปปีนป่ายต้นไม้.. พยายามเอากล้วยไปวางไว้สูงๆ
เอาไว้ต่ำมากไม่ได้ เดี๋ยวกระรอก, กระแตมันมัวกินกล้วยเพลิน
จะโดนแมวแถวนี้ขย่ำเอาได้.. แบบว่าแมวข้างบ้านมันชอบมา - -"

อ่อ.. วันนี้ไม่มีอะไรเล่าเป็นเรื่องเป็นราว แต่รู้สึกอยากเขียนไดฯ
ฉะนั้นถ้าดูเขียนอะไรมั่วๆ ก็อย่าถือสา.. ช่วงนี้นอนน้อยมากด้วยล่ะ
เป็นช่วงสอบ.. นี่เหลือพรุ่งนี้อีกวิชานึง.. สอบตอนเช้า  T-T


วันนี้ก็สอบเช้า เพิ่งกลับมาบ้าน.. ขอเล่นคอมฯ แก้เครียดหน่อย
จริงๆ ทำข้อสอบเสร็จตั้งแต่ 10.30 แล้ว ( เริ่มสอบ 9.00 น. ) แต่ว่า
กว่าจะได้ออกจากมหาลัย.. ล่อไป 11.30 รอจนง่วงแล้วง่วงอีก


รถตู้มันไม่เต็มก็ไม่ยอมออกซักที.. กว่าจะถึงสาวรีย์ ต่อรถเมล์อีก
รองเท้าก็กัด.. รู้สึกเจ็บนิ้วก้อยตริงสุดๆ.. รู้สึกได้เลยว่าคงพองเป็นน้ำละ
เจ็บทั้งสองด้านเลย.. จริงๆ รองเท้านี่ก็ซื้อมานานแล้วนะ

แต่ว่ามันค่อนข้างแข็ง.. แล้วก็ไม่ได้ใส่นานแล้วด้วย.. ก็เลยโดนกัดซะ



แถมตอนลงรถเมล์.. โดนคุณน้องนักศึกษา หนักประมาณ 65 โล up
ถอยหลังมาเหยียบเท้าอิชั้นเข้าเต็มแรง.. ตอนนั้นอิชั้นกรี๊ดก้องอยู่ในใจ
"แอร๊กกกกก.. ตรีนกรู~~~~~ อะฮืออออ..." เหยียบตรงไหนไม่เหยียบ


เจือกเหยียบนิ้วก้อยตูอี๊กกก.. เจ็บจนไม่รู้จะบรรยายยังไง   T-T"
กลับมาบ้านรีบถอดรองเท้า.. น่านไงล่ะ.. เป็นตุ่มน้ำพองๆ จริงด้วย
หวังว่าพรุ่งนี้คงหายพองนะ เพราะต้องใส่รองเท้าคู่นั้นไปสอบอีก  - -"


เพราะคู่อื่นเน่าหมดแล้ว.. เบื่อจัง.. รองเท้า 239.- บาท นี่เส็งเคร็งมั่กๆ
ใส่ 3 เดือนก็พังแล้ว.. พื้นรองเท้าด้านในจะไปก่อน.. หลุด ปลิ้น ขาด  - -"
แล้วจากนั้นตามด้วยด้านนอก.. ขาด เปื่อย เน่า  - -"


งี้ล่ะ.. เดินบ่อย.. ไหนจะเดินไปป้ายรถเมล์ เดินเรียน เดินนู่นนี่ เดินๆๆ
วิ่งตามรถเมล์อีก ฯลฯ ใช้งานมันหนักอ่ะนะ.. อืม.. พูดถึงเท้า


นึกถึงลุงคนนึงที่ป้ายรถเมล์วันนี้.. รถเมล์คันที่ฝนนั่งจอดรอคนที่ป้าย
ก็มีอีกคันนึงมาจอดเทียบ.. ราวๆ.... 3 วินาที.. คนอื่นก็รีบกรูกันขึ้นไป
จากนั้น 2 วินาทีถัดมา.. ฝนเห็นลุงคนหนึ่ง.. เค้ากึ่งวิ่งกึ่งเดินกระเผลกๆ

พยายามจะไปขึ้นรถเมล์คันนั้น.. ( ซึ่ง.. จอดเลยป้ายอีกตะหาก )  -"-



ฝนมองลงไปจากหน้าต่าง.. เห็นว่าลุงคนนั้นเค้าพิการทางขา..
เรียกว่าอะไรไม่รู้นะ.. เหมือนเท้าเค้าด้วนไปข้างนึง.. ที่แขนก็เป็นด้วย
ทีนี้เค้าก็พยายามเดินให้เร็วที่สุด.. แต่แล้ว.... ก็เป็นไปอย่างที่คิด

รถเมล์คันนั้น.. ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปทีละนิด.. ละนิด.. เหมือนคิดอยู่
ว่า.."กรูจะขับออกไปเลยดีไหม.. เอ๊ะ.. หรือจะรอมันดี.........."



แต่แล้ว.. มันก็เป็นอย่างที่เราๆ คิดกัน... ลุงเค้าเดินไปจนเกือบถึงแล้วนะ
อีกประมาณ 3 เมตรจะถึงประตูรถเมล์แล้ว.. แต่มันออกไปเลย ไม่รอค่ะ
จะรีบไปตายที่ไหนไม่รู้มันนะ.. นับเวลาจอดแล้วประมาณ 5 วิได้


รถเมล์ในกรุงเทพแก่เป็นอย่างนี้ซะหมด.. ตอนฝนเข้าเมืองหลวงแรกๆ
เชื่องช้ามาก กะการขึ้นรถโดยสาร.. จนเพื่อนบอกว่า เมิงจะช้างี้ไม่ได้นะฝน
อยู่ที่นี่ทำอะไรไม่ทันคนอื่นเค้าหรอก.. รถเมล์มันก็ไม่รอเมิงหรอกนะ

จากวันนั้นก็เลย.. พยายามรีบตลอด.. รีบเดิน.. รีบขึ้นรถเมล์ รีบๆๆ..
( ไม่รู้จะรีบทำไมเหมือนกัน.. แต่รู้ว่ามันต้องรีบ.. เพื่อนสั่งไว้ 555 )




อ่าว.. ลืมลุง.......... ต่อๆ


ลุงเค้าก็เลยกระเผลกๆ กลับมายืนที่ขอบถนน.. หน้าเศร้ามาก มาก..
คนอื่นได้แต่มองตามอย่างสงสาร.. กระปี๋ ( เอ่อ.. กระเป๋ารถเมล์เพศหญิง
เค้าเรียกว่ากระปี๋ใช่ไหม 555 ) คันที่ฝนขึ้น..  พูดออกมาเสียงดังเลยเชียว

"น่าสงสาร..." แล้วตามด้วยคนขับ... "อืม น่าสงสาร รอเค้าหน่อยก็ไม่ได้
เค้าก็รีบเดินจะแย่แล้ว มันไม่เห็นเหรอไง"



ฝนได้ฟังแล้วก็ชื่นใจ.. ที่อย่างน้อยก็ยังมีคนจิตใจดี มีน้ำใจอยู่บ้าง
เสียดายที่ลุงคนนั้นจะขึ้นสายอื่น.. ถ้าขึ้นสายเดียวกัน.. ลุงคงได้ขึ้นคันนี้แน่ๆ
ทั้งที่คนขับ+กระปี๋ ( แหม่.. พิมพ์กี่ทีก็ขำฟร่ะ.. กระปี๋ 555 ) ยังอายุน้อยมาก

ฝนมองแล้วน่าจะ 19-20 ได้ล่ะ.. ยังเด็กมากอยู่เลย.. แถม.. เจาะจมูก
เจาะลิ้น.. ย้อมผมซะทอง.. ดูภายนอกอาจจะนึกว่าสก๊อยๆ หน่อยรึเปล่า
แต่ที่จริงเค้าก็มีน้ำใจ.. รู้สึกตั้งแต่ขึ้นรถเมล์ละ ว่าน่าจะเป็นเด็กดี


เพราะน้องกระปี๋ยิ้มหวานสุดๆ.. ราวกับมีเป็นแอร์โฮสเตสเชิญขึ้นเครื่อง 55






  short note :

- สรุปว่า.. เอาเรื่องลุงเป็นหลักละกัน เลยตั้งเป็น topic วันนี้ 55
- เดี๋ยวซักอาทิตย์หน้ามาอัพเดทอีกที เพราะว่าจะซื้อชูชีพให้แหว่งศักด์
ถ้าเป็นไปได้.. อาจจะถ่ายคลิปแหว่งตอนว่ายน้ำมาฝาก 55555

Namfon*
29 ก.ค. 2552 เวลา 15:04 น.