27 ธันวาคม 2552

ผ่านช่วงมาคุภายในบ้านไปแล้ว
บางอย่างก็ไม่น่าจดจำซักเท่าไหร่ แต่เอาเป็นว่า
ตอนนี้ยังคงใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวงเหมือนเดิม

นอนเตียงเดิม.. รอรถเมล์ป้ายเดิม.. ฯลฯ

..
.
.
.
.

หลายเรื่อง.. ทำให้เราได้รู้ว่า.. ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ก็ยังมีผู้ชายคนนึง.. ที่รักเรามาก.. แม้ว่าเราจะไม่ใช่คนดีที่สุด
ไม่ใช่คนสวยที่สุด.. ไม่ใช่คนฉลาดที่สุด..

และแม้ว่าเราจะทำให้เค้าเสียใจ ผิดหวังซ้ำซากแค่ไหน
แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังคอยดูแล และยอมทำทุกอย่างเพื่อเราเสมอ
คงไม่มีผู้ชายคนไหนในโลก รักเราได้เท่าเค้าอีกแล้ว



. . .

ส่วนแหว่งศักดิ์ก็สบายดี แข็งแรง และลั่นล้าเหมือนเดิม
ให้กินยาอยู่ทุกวัน.. แต่มีช่วงนึง แอบเว้นยา.. ให้วันเว้นวัน
( คิดไปเองว่าไม่อยากให้แหว่งกินยามาก กลัวจะสะสม )

ลองทำดู 2 อาทิตย์ได้.. ปรากฎว่าชักอีก.. ใจเสียไปอีกวูบ


ทีนี้ก็เลยคิดว่าคงไม่มีทางเลือกจริงๆ แล้วล่ะนะ
ก็คงต้องป้อนยาไปตลอดชีวิต.. อะไรจะสะสมหรือยังไงก็ช่างละ
เพราะดีกว่าปล่อยให้ชักอีก.. ชักบ่อยๆ แล้วใจเสียอ่ะ


ส่วนฝน.. ช่วงหลังนี้ไม่รู้เป็นอะไร รู้สึก.. เศร้า..
เศร้าอย่างบอกไม่ถูก หาสาเหตุไม่ได้ แค่รู้สึก..... เศร้า
เป็นแบบนี้แทบจะทุกวัน.. รู้สึกว่าชีวิตมันช่างน่าเบื่อมากๆ

เบื่อโลก.. เบื่อคน.. เบื่ออาหาร.. เบื่อ ฯลฯ
อยากมีอะไรตื่นเต้นในชีวิต อยากมีอะไรที่ทำให้สดชื่นบ้าง
หลายวันก่อนก็ฝันถึงรักครั้งแรกตอนเด็กอีกละ  - -"


ในฝันก็เหมือนกันทุกครั้งเลย.. คือฝันว่าอยู่ในโรงเรียนเก่า
นั่งเรียนหนังสือ เจอเพื่อนเก่าๆ ตอนพักเที่ยงก็นั่งคุยเล่นกัน
ทำนู่นทำนี่.. แล้วก็นั่งแซวกันเรื่องคนที่แอบชอบ


แล้วทุกครั้งที่ฝันคือ.. มีความสุขมากก.. มาก ถึงมากที่สุด
ไม่รู้ว่าถึงขนาดนอนละเมอยิ้มรึเปล่า 55 แต่มันมีความสุขมาก
สุขในทุกๆ อย่าง.. แม้แต่ตอนนั่งเรียนหนังสือก็ยังสนุก

พอตื่นลืมตาขึ้นมา.. ความสุขจากในฝัน มันยังไม่จางไปเลย
ยังรู้สึกหัวใจพองโต มันอิ่มใจ.. อยากจะฝันแบบนี้ทุกคืน



ตอนแรกยังคิดว่าบังเอิญ.. แต่ตอนหลัง.. ชักฝันบ่อยเกินไปละ
มาสังเกตว่าจะฝันบ่อยมาก ในช่วงที่รู้สึกเศร้า หรือไม่มีความสุข
เลยมานั่งคิดจริงจังว่า.. ทำไมจะต้องฝันถึงช่วง ม.ต้นด้วยหว่า

คิดไป คิดมา.. มันเป็นช่วงชีวิตที่ฝนมีความสุขที่สุดแล้วล่ะ
เพิ่งรู้ตัวว่าเรามีความสุขกับชีวิตในโรงเรียน ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ทุกๆ อย่าง.. ทั้งเวลา, สถานที่, เพื่อนฝูง มันแฮปปี้ที่สุดแล้ว


ช่วง ปวช. หรือตอนเข้ามหาลัย.. มันเทียบกันไม่ได้เลย
แปลกที่ตอนเด็ก.. ไม่ยักจะรู้สึกแฮปปี้กับชีวิตขนาดนั้น 5555
เลยมานั่งคิดว่า.. อะไรที่เคยทำให้เรามีความสุขบ้างนะ

บางที.. ด้วยวันเวลาหรืออะไรก็แล้วแต่.. อาจจะทำให้เราลืมไป
จะค้นไดอะรี่เก่าๆ อ่าน.. ตาก็ลาย.. เลยค้นรูปถ่ายมานั่งดูดีกว่า
ดูไป ดูมา.. ไหงมีแต่ของกินฟระ.. 5555 วุ้ย..

รื้อรูปไปถึงสมัยที่เพิ่งมีกล้องดิจิตอลตัวแรก.. น้องลูกหมู
กล้อง nikon รุ่นหนา.. เอิ๊กก.. รูปถ่ายสมัยนั้น มันดูร่าเริง สดใส
มันดูมีอะไรอยู่ในภาพ.. ดูพยายามหามุมนั้น มุมนี้ถ่าย

แค่ดูภาพก็รู้สึกว่า.. เราถ่ายรูปแบบมีความสุข เราชอบที่จะถ่าย


มองรูปถ่ายหลังๆ รู้สึกแห้งเหี่ยว.. รู้สึกว่าเป็นภาพถ่ายทั่วไป
ถ่ายแบบ.. ก็แค่เล็งหามุมหน่อย แล้วกดชัตเตอร์.. มันแบบไงดีล่ะ
มันไม่รู้สึกถึงความสุขในรูปนั้นน่ะ.. พอเข้าใจฝนไหม 555

คือแบบ.. รูปสมัยแรกๆ เนี่ย ขนาดถ่ายแก้วน้ำ.. แค่แก้วน้ำนะ
ยังรู้สึกว่ามันมีความสุขอยู่ในภาพนั้นเลย.. มันก็แปลกดี


เลยเกิดฟิลคิดถึงน้องเฉาก๊วย 350D เหมือนกันนะนี่
แต่ไม่ได้รู้สึกเสียดายที่ขายไป.. ฮ่าๆ แค่คิดถึงเล็กน้อย.. คิดว่า
ถ้ามีโอกาสได้ซื้อใหม่.. คงจะเอา nikon เหมือนเดิม

เฮ้อ ไม่น่าซื้อ sony มาเลย.. อยากได้เพราะสีชมพูแท้ๆ เชียว : P
ว่าแล้ว.. ว่างๆ.. ต้องหาโอกาสออกไปถ่ายรูปซะหน่อย  ^^"



. . .

จบไปหนึ่งเรื่อง.. เรื่องที่คิดว่าอยากจะทำก็ยังมีอีก 2 อย่าง
กำลังดูตัวเองอยู่ว่า.. อยากทำเพราะอยากจริงๆ หรือว่าชั่ววูบ 555
เดี๋ยวจะเหมือนพวกอุปกรณ์การฝีมืออีก.. ซื้อมาแล้วก็กองไว้

ส่วนเรื่องที่อยากทำอีก 2 อย่างนั้นก็มีดังนี้...


1. อยากไปเที่ยวป่า.. อารมณ์ไหนไม่รู้เนี่ย  - -"
จู่ๆ ก็รู้สึกเบื่อตึกรามบ้านช่องเหลือเกิน.. อยากไปที่ต้นไม้เยอะๆ
แต่ไม่ต้องถึงขนาดบุกป่า ฝ่าดง ไปกางเต็นท์นอน อะไรเทือกนั้นนะ

อาจจะแค่.. ไปน้ำตก.. อะไรทำนองนี้ ( ไว้เดี๋ยวไปคุยกับเพื่อนก่อน )


2. อยากทำคัพเค้ก! ใช่.. อยากทำคัพเค้ก.. ( ได้ข่าวว่าไดเอ็ท )
มีความรู้สึกตื่นเต้นหลายครั้งเวลาเห็นคัพเค้ก.. รู้สึกมีความผูกพันธ์
เหมือนว่าเราเคยมีความหลังอะไรกับคัพเค้กมาก่อน  - -"

ล่าสุดที่ได้ข้องเกี่ยวกับคัพเค้ก.. ก็คือซื้อลิปกลอสคัพเค้กมา 1 เซ็ท
เป็นอะไรที่น่ารักมากกกกก.. แล้วหอมขนมทุกตลับ น่ากิ๊นนนน น่ากิน
เวลาทาแล้วรู้สึกอยากให้ใครมาชิมซะเหลือเกิน.. ฮิ ฮิ



+ อันนี้คัพเค้กเซ็ต อิอิ.. น่าร๊ากกก ถ่ายรูปไว้นานละ แต่ยังไม่ได้เขียนถึง



+ ทาร์ตเซ็ต.. น่าร๊าก อีกเช่นกัน.. อิอิ จริงๆ มันขาดไปอันนุง
มันต้องมีอันที่ด้านหน้าเป็นครีมโปะสตรอเบอร์รี่ แต่ว่า.. หาซื้อไม่ได้ละ T-T


หมดละเรื่องที่อยาก.. ไว้ไปนึกมาอีก ว่าอยากทำอะไรอีกไหม
ละที่สำคัญ.. อยากอย่างเดียวคงไม่ได้.. อยากแล้วต้องได้ทำด้วยถึงจะดี : P
ไปละ.. จบมันตรงนี้เลยละกัน นานๆ ได้เขียนทีก็สนุกดีเหมือนกันเนอะ




  short note :

- มีอาการเบื่อลงตับมากๆ กับบรรดาเว็บที่เคยติด.. พันติ๊ปก็เบื่อสุดๆ
เข้าไปก็มีแต่กระทู้ด่ากัน อ่านแล้วชวนท้องผูก.. นานๆ เลยแวะเข้าไปที
ตอนนี้เข้าแต่ youtube, flickr, facebook ติดเกมส์ในเฟซบุ๊คมาก
แต่หลังจากทำฟาร์มเป็นบ้าเป็นหลังอยู่พักใหญ่.. ตอนนี้เริ่มเบื่ออีกละ
- ใครมีไอเดียทำอะไรหนุกๆ บอกมั่งนะจ๊ะ อิอิ